
یکی از شگفتیهای کهکشان راه شیری به تعداد دقیق ستارههای موجود در آن مربوط میشود. شمردن تعداد ستارههای موجود در این کهکشان کار سختی است و از آنجایی که تلسکوپها تنها نورانیترین ستارهها را میبینند، همیشه ستارههایی هستند که به واسطه وجود گرد و غبار موجود در فضا، از نظرها پنهان هستند.
یکی از راههای ابتکاری شمارش این اجرام نورانی اندازهگیری زمان لازم برای گردش ستارههای گوناگون در کهکشان است؛ با این کار میزان نیروی گرانش وارده به این اجرام مشخص شده و از این طریق میتوان جرم کلی راه شیری را تخمین زد. در مرحله بعدی این جرم کلی را بر جرم متوسط ستارهها تقسیم کرده و به صورت تقریبی مشخص میکنیم که چه تعداد ستاره در سیستم کیهانی ما وجود دارد.
دیوید کورنرییچ (David Kornreich)، ستاره شناسی از یکی از دانشگاههای نیویورک در این رابطه میگوید که چنین روشی تنها یک تخمین کلی از تعداد ستارههای کهکشان راه شیری به ما میدهد و تنوع اندازه ستارهها و فاکتورهای دیگر از دقت این روش کم میکنند. ماهواره گایا (Gaia) سازمان فضایی اروپا مدتی پیش نقشه ۱ میلیارد از ستارههای کهکشان ما را منتشر کرد و دانشمندان اعلام کردند که این نقشه تنها ۱ درصد از تعداد واقعی این اجرام را نشان میدهد؛ پس میتوان این احتمال را مطرح کرد که کهکشان راه شیری بیش از ۱۰۰ میلیارد ستاره دارد!

