تماشای ستارگان مثل نگاه کردن به گذشته است

از آنجا که ستارگان بسیار دور از ما هستند و زمان زیادی طول می‌کشد تا نورشان به زمین برسد، ممکن است ستاره‌ای که اکنون به آن نگاه می‌کنید، مُرده باشد. مثلا «ستون‌های آفرینش» یا «ستون‌های آسمان» که بخشی از سحابی عقاب هستند ۷۰۰۰سال نوری با ما فاصله دارند. این ابر‌های غبار و گاز که به شکل ستون هستند، اولین بار توسط تلسکوپ هابل در سال ۱۹۹۵ تصویربرداری شدند، اما حداقل ۶۰۰۰سال پیش توسط یک ابرنواختر نابوده شده اند. آنچه ما در تصویر سال ۱۹۵۵ هابل می‌بینیم، ستون‌های آفرینش در ۷۰۰۰سال پیش هستند. البته ستارگان مرده کمیاب هستند، بنابراین بیشتر ستاره‌هایی که در آسمان می‌بینید هنوز آنجا هستند.