کهکشان‌ها و سیاهچاله‌ها

کهکشان‌ها در شکل‌ها، ابعاد و سنین مختلف و متنوعی وجود دارند. بسیاری از آنها در مرکز خود دارای سیاهچاله می‌باشند. در برخی موارد، سیاهچاله‌ی مرکزی یک کهکشان، بسیار بزرگ و فعال می‌باشد بطوریکه انرژی بسیار زیادی در فضای اطراف خود ایجاد می‌کنند و این امر سبب می‌شود اخترشناسان بتوانند از فاصله‌های بسیار دور این سیاهچاله‌ها را مشاهده کنند. موادی که به دور سیاهچاله می چرخند، ممکن است در اثر فوران جت سیاهچاله ای با شتاب زیادی به سمت بیرون پرتاب شوند. برخی از کهکشان‌ها ممکن است حاوی اختروش ها، پرانرژی‌ترین اجزای کیهان، در هسته‌ی خود باشند.

ستاره شناسان نمی‌توانند با اطمینان بگویند که کهکشان‌ها دقیقا چگونه شکل گرفته‌اند. پس از رویداد بیگ بنگ، فضا تقریبا به صورت کامل از هیدروژن و هلیوم ساخته شد. برخی از اخترشناسان معتقدند که نیروی گرانش گرد و غبار و گازها را کنار یکدیگر جمع کرده و بدین صورت ستاره‌های منفرد تشکیل شده‌اند، سپس این ستاره‌ها به یکدیگر نزدیک شده و مجموعه‌هایی را ساختند که در نهایت منجر به شکل‌گیری کهکشان‌ها شده است. برخی دیگر معتقدند که اجرامی که کهکشان‌ها را تشکیل داده و به یکدیگر متصل نگاه داشته است پیش از ورود ستاره‌ها به کهکشان‌ها خلق شده‌اند.