تفاوت‌های BTC, BCH, BTG و B۲X

در نوامبر سال ۲۰۱۷ سوال‌های زیادی در مورد اینکه نهایتا فورک‌های بیتکوین به عدد سه می‌رسند یا چهار وجود داشت. تا آن زمان دو بیتکوین یعنی بیتکوین اصلی و BCH اجرایی شده بودند. در اکتبر ۲۰۱۷ BTG نیز از بلوک شماره ۴۹۱۴۰۷ بیتکوین اصلی به بعد فعالیت خود را آغاز کرد. و بعد از آن B2X .

مقدار عرضه کل

در نهایت کل بیتکوین‌های تولید شده به عدد ۲۱ میلیون خواهد رسید که از این جهت هر ۳ فورک دیگر نیز به همین صورت کد نویسی شده‌اند.

الگوریتم Proof of work

هر چهار بیتکوین از این الگوریتم استفاده می‌کنند. BTC و BCH و B۲X از ورژن SHA۲۵۶ و BTG از Equihash استفاده می‌کند.

سخت افزار‌های مورد نیاز برای استخراج

BTC و BCH از سخت افزار ASIC و BTG از سخت افزار GPU-based برای استخراج استفاده می‌کنند.

فواصل زمانی بلوک ها

هر چهار بیتکوین دارای فواصل بلوکی ۱۰ دقیقه‌ای هستند.

ظرفیت بلوک‌ها

BTC و BTG دارای اندازه بلوک ۲ مگابایت، BCH ظرفیت ۸ مگابایت و B۲X دارای ظرفیت ۴ مگابایت هستند.

اعمال تغییرات سختی

اعمال این تغییرات برای BTC و BCH هر دوهفته و برای BTG و B2X با تولید هر بلوک صورت می‌گیرد.

یکی از دلایل اصلی به وجود آمدن BTG ، تبدیل استخراج متمرکز BTC ( توسط گروه خاص که مجهز به سخت افزار‌های لازم هستند) به استخراج غیرمتمرکز بود. یکی از نقد‌هایی که امروزه به بیتکوین اصلی وارد می‌شود این است که استخراج و تولید بیتکوین غیرمتمرکز نیست. BTG سعی دارد تا با احتساب هر CPU خانگی به عنوان یک رای دهنده این مشکل را برطرف کند.