زندگی زیبا، لحظه زیبا

سلام.

به نام خداوند زندگی بخش.

بدانیم زندگی یک مسابقه نیست.زندگی یک سفر است وما انسان ها مسافران آن هستیم وباید در این سفر به نحوی رفتار کنیم که هر ازگاهی ولحظه های ترنم بوی خوش خدا را حس کنیم.

با کاوش در گذشته نگذاریم این حس خوب و بو خوب به کاممان تلخ شود.زندگی امروز و این لحظه را نگذار تا از لای بلای انگشت تان فرو لغزد، چون اگر بگذرد دیگر باز نمیگردد.

به عقب بنگریم و خدابزرگ را شکر کنیم به جلو بنگریم و به خدا اعتماد کنیم.اوست که درهایی را می‌بندد که هیچکس قادر به گشودنش نیست و درهایی را باز می‌کند که هیچکس قادر به بستنش نیست.

رویاهایمان را دنبال کنیم تا به آنها جامعه ی عمل بپوشانیم و امید، که بدون آن زندگی بی معنی است و بی امید، زندگی هیچ آهنگی ندارد.

اگـه وجــود خـــــــدا باورت بــشــه ،خـــــــــــــــدا مهربان و بخشنده یه نـــقــــــطــه میندازه زیــر بــاورت ، میشه: یاورت ، به همین راحتی.

این را بدانیم زندگی یعنی تکاپوو تلاش، زندگی یعنی هیاهو،زندگی یعنی آهنگ های شاد،زندگی یعنی شب های پرفروغ،زندگی یعنی روز نو با اندیشه نو،زندگی یعنی غم دیگران را خوردند و غم خودت را پنهان کردن، زندگی میبایست سرشار از تازه گی باشد حالا با تکان دادن گلی یا گلدانی، زندگی یعنی رنگ گرفتن از پیچ وتاب زندگی.

در راهی که به خدا میرسد، “امید بی پایان” تنها توشه‌ی ماست. امید داشتن مانند ستاره قطبی در تاریکی میدرخشد.و امیدداشتن، مانند ماه در تنهایی و تاریکی، همدم و راور توست.

این را بدانیم بی تردید راه زندگی سخت و پرت و تاریک است، اما فقط برای کسانی که ناامیدند.

زندگی ما از عادت های خوب یا بد، مثبت یا منفی، تشکیل میشود، هرچه عادات خوب ومثبت را بیشتر تمرین کنیم به آن نحو زندگی عادت میکنیم و جزء شخصیت ما میشود.بکوشیم تا شخصیت ما فقط با خوبی ها شکل بگیرد.و به آن عادت کند، حتی معتاد آن شویم.که اگر روزی یا ساعتی یا دقیقه ی آن رفتار خوب را انجام ندهیم حالمان بد شود. عجب اعتیادی.

پس به خوبی ها عادت کنیم تا خوبی ها بر زندگی ما حکمفرما شوند.

چون در وجود انسان ها، فرشتگان وجود دارند که دوست دارند با کارهای خوب ما متولد شوند.

یا رب مددی.

(فرهاد سنگ شکن)