ریشخندریاضی به فرضيه تکامل

 ریش خند ریاضی(تکامل)

هر فرضیه ای که در دنیای علوم تجربی مطرح می شود، اگرچه ممکن است مدتی پذیرفته شده و به اصل یا قانون تبدیل شود اما به احتمال زیاد در طی پیشرفت سایر رشته های علوم تجربی و گسترش ابزار های آزمایش و راستی آزمایی و تغییر در پیش فرض های دانشمندان صحت خود را از دست داده و تاریخ انقضای آن ها فرا رسد.

 تکامل(evolution) به معنای پیدایش خود به خودی و توسعه ی حیات به صورت خود به خودی از ماده ی بی جان اولیه به گونه های جاندار کنونی همچون انسان یا سایر موجودات چالش های جدی را برای اثبات خویش دارد 

از ابتدای بیان شدن این نظریه توسط داروین و تداوم توجیه پارادوکس های آن دانشمندان همفکرش، چالش های مختلفی در علوم فیزیک و ریاضی و حتی زیست شناسی شیمی در مقابل این فرضیه مطرح شده است و باورمندان آن را به شک واداشته و بسیری از آن ها را از این باور عمومی و عامه پسند برگردانده است.

در این مستند به دو چالش مهم تکامل در علم ریاضی و فیزیک پرداخته شده و تناقض و عدم امکان وقوع آن را به رخ کشیده شده است.

علم ریاضی به عنوان دقیق ترین شاخه علم تجربی و ترازوی سنجش درستی فرضیات علوم دیگر با توجه به قوانین مطرح شده در علم

احتمال وقوع این فرضیه را غیر ممکن می شمارد 

و همچنین این واقعه خلاف قانون دوم ترمودینامیک است که آنتروپی نام دارد .

طبق این قانون حرکت اجزای بی جان (مولکول هاو اتم ) از فضای منظم به جای کم نظم تر بدون دخالت عوامل هوشمند(طراحی هوشمند) غیر ممکن است این خلاف فرضی است که در فرضیه آبگوشت مغذی و تکامل مطرح می شود.