نور خورشید و عینکهای اجباری

پرتو خورشید قبل از رسیدن به ما از فضا و اتمسفر زمین عبور می کند و مقدار زیادی از آن قبل از رسیدن به زمین در لایه های مختلف و خصوصاً توسط لایه ی ازن جذب می شود . از بین این پرتوها تنها پرتوهایی که نور زمین را تأمین می کنند و عجیب و شگفت انگیزند ، برای مامحسوس می باشند . در واقع سایر پرتوها از جمله ماوراء‌ بنفش و مادون قرمز که از جمله ی خطرناک ترین آنها هستند ، مرئی نیستند و خطر همین جاست ! حتی زمانی که خورشید در وسط آسمان نباشد ، تأثیر این پرتوها دایمی و مستمر است ، همان طور که برای پوست ضرر دارند به چشم نیز می توانند آسیب برسانند . پلک ها ، قرنیه ، زجاجیه وشبکیه ی چشم همه بافت هایی هستند که می توانند صدمه ببینند و از همین جا به اهمیت مراقبت از چشم هایمان پی می بریم .
حتی در پس ابرها
مانند سایر پرتوهای خورشیدی ، اشعه ی ماوراءی بنفش از سه راه به چشمان ما می رسد : مستقیماً از طریق انتشار ، از راه انعکاس . اگر چه به طور طبیعی چشمان خود را از پرتوهای مستقیم محافظت می کنیم ، ولی نسبت به پرتوهای ناشی از انعکاس آب ، شن ، برف و یا یک دیوار سفید توجه کمتری معطوف می داریم . باید بدانیم آب بین ۵ تا ۱۰ درصد ، شن ۲۰ درصد و برف ۸۵ درصد اشعه ی ماوراء بنفش را منعکس می کنند . اوج تشعشع پرتوها خطرناک بین ساعت ۱۱ صبح تا ۴ بعدازظهر است . وانگهی در ارتفاعات ، مقدار UV در هر هزار متر ۱۰ درصد افزایش می یابد و هر چه به استوا نزدیک تر باشیم ، مقدار بیشتری اشعه ی UV دریافت می کنیم .
طبق نوع پرتو تأثیرات نیز متفاوتند :
- اگر پرتوها مادون قرمز باشد ، تأثیر آن ها با طول موج بالا فوری و به صورت گرمایی می باشد . پرتو مادون قرمز سوزاننده است و علت اصلی برخی از التهاب های قرنیه به حساب می آید . در واقع به محض این که پلک ها باز می شوند ، قرنیه که در درجه ی اول نقش فیلتر ( صافی ) را برای محافظت از بافت زجاجیه و شبکیه ؛ که به آسیب دیدگی حساس هستند را بازی می کند ، وارد عمل میشود . قرنیه تنها بافتی است که بلافاصله در مقابل سوختگی واکنش نشان می دهد . اگر مقدار سوختگی کم باشد التهاب قرنیه با ۲ یا ۳ روز مداوای معمولی ( استفاده از پماد ، ژل و محلولهای چشمی ) درمان می شود .