تاریخچه و فلسفه هفت سین عید نوروز ایرانی

عدد “هفت” نزد ایرانیان قدیم مقدس بوده است و عدد هفت را گرامی می داشتند. ایرانیان باستان، اعتقاد داشتند که عقل مقدس یعنی ” اهورامزدا ” که به او “سپند مینو” نیز می گفتند ، شش وزیر بزرگ به نام “امشاسپندان” دارد (مقدسان جاویدان) و این شش امشاسپند با “سپندمینو” تشکیل (هفت سپند) می دهند.هفت امشاسپندان مقدس عبارت بودند از :

اهورامزدا (به معنى سرور دانا) ، و هومن (اندیشه نیك) ، اردیبهشت (پاكى وراستى) ، شهریور (شهریارى آرزو شده با كشور جاودانى) ، سپندارمزد (عشق و پارسایى) ، خرداد (رسایى و كمال) و امرداد (نگهبان گیاهان) .

عدد هفت از هفت امشاسپند در دين زرتشتي (اورمزد، وهمن، ارديبهشت، شهريور، سپندامذ، خورداد و اَمُرداد) گرفته شده.

در آیین های باستانی ایران برای هر جشن و یا مراسم مذهبی خوانی گسترده می شد.

.

سفره هفت سینی که امروزه بیشتر مرسوم است داری هفت مورد از چیزهای مانند:

سبزه : نماد خرمی

سرکه : نماد شادی ( میوه تاک )

سمنو : نماد خیر و برکت

سیب : نماد مهر و مهرورزی

سیر : نگهبان سفره ( محافظت کننده از شر )

سماق: نماد مزه زندگی

سنجد : نماد حیات

سپند : (اسفند)

یا چیدمانی بدین ترتیب دارد:

سمنو: نماد زايش و بارورى گياهان است و از جوانه هاى تازه رسيده گندم تهيه مى شود.

سيب: نماد بارورى، زايش و سلامتي است.

سنجد: نماد عشق و دلباختگى است و از مقدمات اصلى تولد و زايندگى.

سبزه: نماد شادابى و سرسبزى و نشانگر زندگى بشر و پيوند او با طبيعت است.

سماق، سرکه و سير: نماد چاشنى و محرک شادى و سلامتي در زندگى به شمار مى روند.

سکه: به نيت برکت و درآمد زياد انتخاب و بر سفره هفت سين مي نشيند .

که در هر خانه با نظر و سلیقه افراد خانواده به نوعی منحصر به فرد و زیبا چیده می شود.

اما غير از اين گياهان و ميوه هاى سفره نشين، خوان نوروزى اجزاى ديگرى هم داشته است، در اين ميان تخم مرغ نماد زايش و آفرينش است و نشانه اى از نطفه و نژاد.

آينه: نماد روشنايى است و حتماً بايد در بالاى سفره جاى بگيرد.

آب: نشانه برکت و پاکی در زندگى است.

همچنين برسرسفره هفت سين شمع هايی روشن دربرابر آينه قرارمي دهند كه نشان دهنده آينده ای روشن است.

ماهي قرمز نشانه زندگی است.